
En solmuş anlarda can verir kendinden
Değerinden daha fazla değer katar sana
Asla solmaz kendi yaprağı, kendinden hayat verir sana….
Rüzgar alıp savurur bir İstanbul masalında
Atkı kapşon karışımı başımda dostumu düşünür
Giderim korkmadan bilmediğim yollara
Olur ya bazen cepteki akrep aç olur
Yine tek dert ortağım dost elidir…
Bonkördür dost eli muhabbeti gönlü
Azdır dost sayısı, fazladır bitmez gönül harcı
Sen ağladıkça onun eli hazırdır gözyaşını silmeye
Deler geçer yüreğini dost acı söylediği vakit
Uzak yada yakın dost için fark etmez
Dostun kavramı hep yanındadır bildiği tek felsefesi
Bir sesi yeter onun anlarsın ki yanında zor gününde arkanda
Yokluğu kıvrandırır diş ağrısından beter
Arasan da nöbetçi dost kahvesini bulamazsın dişine göre olanını…
Dost tadında türk kahvesi gibi köpüklü olsun 40 yıl hatırı olsun hep…
Enis Boğaz





